Er zijn een reeks nieuwe regels op komst die tegelijk twee doelen dienen: minder misbruik en ongelukken met “zwaardere” pyrotechniek, en minder administratie voor situaties met een beperkt risico. Het resultaat is een duidelijker kader voor wat wel en niet mag voor particulieren, en een paar gerichte versoepelingen voor winkels en professionals die pyrotechniek alleen zijdelings gebruiken.

Gevaarlijk vuurwerk: T1 en bepaalde P1 voortaan uit het bereik van particulieren

Sommige pyrotechnische producten die op papier als “beperkt gevaarlijk” worden ingeschaald, blijken in de praktijk net vaak problemen te geven. Daarom wordt een belangrijke stap gezet: artikelen uit categorie T1 én specifieke types uit categorie P1 worden verboden voor het grote publiek. Het gaat dus niet alleen om “niet meer verkopen”, maar ook om “niet meer bijhouden” als particulier.

Waarom is dat belangrijk? Als je alleen de verkoop in België zou verbieden, kunnen mensen die producten nog altijd in het buitenland kopen en hier in huis bewaren. Omgekeerd: als je alleen het bezit zou verbieden, zouden sommige producten nog altijd bij consumenten kunnen belanden via verkoopkanalen. Door beide kanten tegelijk aan te pakken (verkoop én bezit), wordt het veel moeilijker om de regels te omzeilen.

Concreet mikken de verboden vooral op artikelen die vaker opduiken bij vandalisme, brandstichting of geweld tegen hulpdiensten. Denk aan fakkels, Bengaals vuur, pyrotechnische rookmakers en knallers met een te zware lading voor privégebruik. Dit past in een Benelux-aanpak: de bedoeling is dat zulke problematische artikelen voor particulieren in de hele Benelux uit de roulatie gaan, zodat je geen “shoppen over de grens” krijgt en de veiligheidslijn overal gelijk loopt.

Wonderkaarsen en ‘kleine’ pyrotechniek: verkoop kan eenvoudiger zonder vuurwerkvergunning

Niet elke pyrotechnische toepassing hoort thuis in hetzelfde strenge vergunningenkader als klassiek vuurwerk. Daarom komt er een versoepeling voor handelaars die geen echte vuurwerkverkopers zijn, maar af en toe een beperkt en laag-risico product aanbieden.

Een herkenbaar voorbeeld: een bakker die bij een feesttaart een paar wonderkaarsen meegeeft. Onder het oude systeem kon zo’n bakker daarvoor een vuurwerkvergunning nodig hebben, wat duidelijk buiten verhouding is met het beperkte risico en het feit dat het maar een klein extraatje is naast de hoofdactiviteit.

Diezelfde logica geldt voor andere winkels waar pyrotechniek slechts een bijproduct is, zoals een tuincentrum dat kleine toestellen tegen ongedierte aanbiedt of een doe-het-zelfzaak met specifieke gereedschappen die met pyrotechnische elementen werken. De kern van de wijziging: minder papierwerk waar het risico beperkt is, zodat regels opnieuw aansluiten bij het dagelijkse leven en “normale” handel niet onnodig wordt afgeremd.

Leeftijdsgrenzen: niet alleen voor kopen, ook voor in bezit hebben

Leeftijdsgrenzen rond pyrotechniek zijn bedoeld om jongeren te beschermen én om een duidelijke maatschappelijke norm te zetten. In de praktijk ontstond echter verwarring doordat de regels vooral zichtbaar waren bij verkoop, terwijl “bezit” niet altijd even expliciet mee afgedekt was.

Daar komt nu helderheid in: de leeftijdsgrenzen die gelden voor de verkoop aan consumenten gaan ook duidelijk gelden voor het in bezit hebben van pyrotechnische artikelen. Met andere woorden: wat je als minderjarige niet mag kopen, hoort je ook niet “gewoon” in de broekzak of in de slaapkamer te hebben.

Voor gezinnen en jeugdwerk maakt dit de regel eenvoudiger uit te leggen. Voor handelaars en toezichthouders maakt het de handhaving consistenter: het gaat niet langer alleen om het moment aan de kassa, maar om dezelfde ondergrens in het hele traject—van aankoop tot het effectief bijhouden.

Autogarages: beperkte P1-pyrotechniek voor voertuigen mag zonder aparte opslagvergunning (tot 5 kg)

Voor professionals die voertuigen herstellen is een kleine voorraad specifieke pyrotechnische onderdelen soms gewoon noodzakelijk. Denk aan toepassingen die te maken hebben met voertuigveiligheid, zoals systemen rond airbags. Daarvoor bestond al langer een uitzondering, maar die was verouderd en sloot niet meer goed aan bij hoe garages vandaag werken.

De nieuwe regel maakt het pragmatisch: vakmensen mogen pyrotechnische artikelen van categorie P1 die bedoeld zijn voor voertuigen stockeren zonder aparte opslagvergunning, zolang het om beperkte hoeveelheden gaat (maximaal 5 kilogram pyrotechnische samenstelling). Belangrijk detail: dit is niet bedoeld om de markt voor consumenten te verruimen—deze artikelen blijven niet bestemd voor het grote publiek.

Het effect is vooral administratief én praktisch: garages hoeven niet door een extra vergunningstraject voor een beperkte, professioneel beheerde voorraad. Zo blijft de focus op veiligheid, maar zonder dat noodzakelijke herstellingen nodeloos worden vertraagd door papierwerk.

Brussel: oud besluit over politiezones wordt opgeheven na fusie naar één politiezone

In Brussel wordt een technisch maar betekenisvol punt rechtgezet: een ouder koninklijk besluit dat het (vroegere) administratieve arrondissement Brussel-Hoofdstad indeelde in politiezones wordt opgeheven. De reden is eenvoudig: de realiteit is intussen veranderd.

Sinds de verplichte samensmelting van de zes Brusselse politiezones tot één politiezone heeft die vroegere indeling geen praktische functie meer. De bevoegdheidsbasis voor die oude verdeling is bovendien verdwenen, en het grondgebied van de nieuwe, ene politiezone is vandaag op een andere manier wettelijk verankerd.

Voor burgers verandert er daardoor niet plots een wijkagent of een noodnummer, maar het is wel belangrijk “onder de motorkap”: wetgeving en structuur worden op elkaar afgestemd, zodat er geen verouderde regels blijven rondzweven die verwarring kunnen veroorzaken in organisatie, bevoegdheden en administratie.

Deze analyse is automatisch gegenereerd op basis van het meest recente Belgisch Staatsblad. De geselecteerde onderwerpen zijn gekozen op basis van hun verwachte impact op het dagelijks leven van Belgische burgers.

Belangrijk: Dit artikel bevat een samenvatting en interpretatie. Raadpleeg altijd de officiele teksten in het Belgisch Staatsblad voor de volledige en bindende informatie.

Gegenereerd op: 24/06/2026 om 07:26